یکی از شاخص‌های بین‌المللی که معمولا کشور ما جایگاه پایینی در آن دارد مربوط به تسهیل آغاز به کار کسب و کارهای مختلف است. براساس آمارها بیشترین میزان اشتغال در کشور مربوط به مشاغل کوچک و متوسط است و همواره یکی از مهم‌ترین مشکلات سرمایه‌گذاران و فعالان در این مشاغل دریافت مجوزهای کسب و کار بوده است.

نمونه‌های متعددی وجود دارد که سرمایه‌گذاران و فعالان برای دریافت یک مجوز ناچار می‌شدند تا چندین سال منتظر بمانند و این موضوع سبب می‌شد تا بسیاری از افراد در میانه راه از ایجاد اشتغال منصرف شوند. بنابراین تسهیل صدور مجوزهای کسب و کار که با روی کار آمدن دولت سیزدهم شدت بیشتری به خود گرفت یکی از محورهایی است که در صورت عملیاتی شدن کامل آن، می‌توانیم شاهد افزایش اشتغال در کشور باشیم.

به عنوان یک نمونه، در دهه‌های اخیر با اعمال محدودیت در صدور مجوز فعالیت پزشکان، وضعیت توزیع آن­ها و دسترسی مردم مناطق محروم به خدمات پزشکی را بهبود پیدا کند. دانشجویان پزشکی بعد از گذراندن یک­ ونیم سال دوره کارورزی در بیمارستان‌های بخش دولتی، کد نظام‌پزشکی اخذ کرده و برای شروع فعالیت رسمی به‌عنوان یک پزشک موظف به گذراندن دوره طرح اجباری به مدت 14 الی 24 ماه در مناطق محروم کشور هستند. با اتمام دوره طرح، پزشکان برای تأسیس مطب شخصی و یا هرگونه فعالیت آزاد در مراکز درمانی غیردولتی نیازمند کسب امتیاز برای اخذ مجوز طبابت هستند.

حسین دلیریان؛ سخنگوی سازمان فضایی ایران در صفحه ایکس (توییتر) خود از ساخت نسل جدید کپسول‌های زیستی ایران خبر داد و نوشت: “قرارداد ساخت جدیدترین نسل از کپسول‌های زیستی ایران بین سازمان فضایی ایران و پژوهشگاه هوافضا امضا شد.

این کپسول ویژگی‌های پیشرفته‌تر و بهتری به نسبت کپسول‌های قبلی خواهد داشت که یکی از مهمترین این ویژگی‌ها، قابلیت هدایت و کنترل کپسول‌ است.”

کپسول فضایی محفظه‌ای است که برای فرستادن انسان و سایر موجودات زنده به فضا استفاده می‌شود و بخشی مهمی از “زیست فضا” محسوب می‌شود.

برهنگی، همواره در تاریخ بشری (به‏‌جز در برخی جوامع معاصر) ناهنجاری و خلاف طبع آدمی محسوب شده است. حجاب از نظر لغوی مصدر «حجب، یحجب» است و در کتاب‌‏های لغت، پوشانیدن، در پرده کردن و نگه داشتن، معنا شده است.

در زبان فارسی نیز برای کلمه «حجاب» معانی متفاوتی نقل شده است که از آن جمله می‌‏توان به پرده، ستر، نقابی که زنان چهرة خود را با آن می‏‌پوشانند، روبند، برقع، چادری که زنان سراپای خودرا بدان بپوشانند، اشاره کرد.

به نظر می‏‌رسد این تعریف‏‌ها، تنها در حیطۀ رفتار شخصی معنا پیدا کرده وتنها چارچوب رفتار فردی را تعیین می‏‌کند؛ اما ممکن است تصور شود حجابی که به‏‌معنای حایل و حد فاصل بودن است با ارتباطات اجتماعی امروزی که در سطح وسیعی صورت می‏‌گیرد، تعارض دارد و به‏‌سختی جمع می‏‌شود؛ بنابراین، حجاب مفهوم گسترده‏‌تری پیدا می‏‌کند.

استاد شهید، مرتضی مطهری دربارۀ مفهوم حجاب، بیان کرده‏‌اند: «استعمال کلمۀ حجاب دربارۀ پوشش زن، اصطلاح نسبتاً جدیدی است. در قدیم کلمۀ ستر که به‏‌معنای پوشش است به کار برده می‏‌شد.

معنای شایع واژۀ حجاب، پرده است و اگر در معنای پوشش به کار برده می‏‌شود به اعتبار پشت پرده واقع شدن زن است و همین امر موجب شده عدۀ زیادی گمان کنند اسلام خواسته است زن همیشه پشت پرده و در خانه محبوس باشد و بیرون نرود، در حالی که پوشش زن در اسلام این است که زن در معاشرت خود با مردان، بدن خود را بپوشاند و به خودنمایی نپردازد. آیات مربوط نیز همین معنا را ذکر می‏‌کنند».

زمانی که از رابطه پاک و سالم مرد و زن سخن می‏‌گوییم، به ابزاری احتیاج داریم که همان «حجاب» است. در واقع، حجاب ابزار مناسبی برای حضور سالم زن در اجتماع است. به‏‌طور کلی، یکی از لوازم توسعۀ اجتماعی، مشارکت زنان در عرصه‏‌های مختلف اجتماع است. در دیدگاه اسلامی این حضور و مشارکت باید عفیفانه باشد و این عفت به‏‌جز با بالا بردن سطح فکری زنان از یک سو و ایجاد ساختارهای اجتماعی مناسب از دیگر سو محقق نمی‏‌شود.

گر زن، موقعیت خود را در نظام آفرینش به‏‌خوبی دریافت و حقیقت اجتماعی خود را در سطح مؤثر بودن در توسعۀ نظام الهی دید و شرایط محیطی مناسبی نیز برای او فراهم شد، از پوشش دینی به‏‌عنوان یک نیاز جدی بهره می‏‌گیرد و هرگز جامعه را صحنۀ عرض اندام خود قرار نمی‏‌دهد.

به‌هرحال واژۀ عفت در اغلب منابع به پاک‏دامنی و خویشتن‏داری معنا شده است. اگر عفت را در سطح وسیع در نظر بگیریم، می‏‌توانیم آن را «قانون‏مند شدن ارتباط زن و مرد» تعریف کنیم. در واقع، حجاب، زمینه‏‌ساز عفت است و ثمرة عفت و قانون‏مندی روابط مرد و زن در جامعه، بالا رفتن قدرت بهره‎وری آن‏ها و پیش‌گیری از ایجاد چالش‏‌های اخلاقی– اجتماعی است. علاوه‏‌بر این، رعایت حجاب، فرصت رشد شخصیت در ارتباطات اجتماعی را بیش‏تر فراهم می‏‌کند.

انسانی که به‏‌طور پیوسته در جهت نمایش تن خود می‏‌کوشد و زندگی‏‌اش تحت فرمان و اراده‏‌اش نیست، در فرآیند هویت‏‌یابی خود شکست‏ می‏‌خورد. چنین کسی نمی‏‌تواند هویتش را به کمال برساند؛ زیرا چنان زندگی می‏‌کند که دیگران می‏‌پسندند نه آن‏گونه که خود می‏‌پسندد. بی‏‌حجاب در اندیشۀ نشان دادن زیبایی خود به دیگران است. این امر که عقدة حقارت انسان را می‏‌نمایاند، زمینۀ رشد و تعالی او را نابود می‏‌کند.

«محمدرضا میرتاج‌الدینی» در همایش انبوه‌سازی با تأکید بر اینکه همه تلاش‌ها بر این است تا موضوع مسکن به عنوان نیاز اصلی مردم تأمین شود، اظهار کرد: در قانون اصول متعددی برای تأمین مسکن همه آحاد جامعه وجود دارد. در این راستا از روزهای ابتدایی انقلاب به موضوع تأمین مسکن توجه شده است و با فرمان امام راحل بنیاد مسکن برای تأمین مسکن محرومان تأسیس شد.

وی با بیان اینکه امروز نیازمند تولید حداقل 5 میلیون مسکن هستیم، تصریح کرد: ضمن اینکه در سکونتگاه‌های غیررسمی و بافت فرسوده نیز نیازمند نوسازی حدود 11 میلیون مسکن هستیم.

رئیس فراکسیون راهبردی مجلس با یادآوری اینکه وقتی مسکن مهر اجرا شد بانیان آن 40 هزار میلیارد تومان تأمین مالی کردند تا توانستند 50 درصد از اهداف آن را محقق کنند،‌ افزود: 50 درصد مابقی نیز به دولت بعد رسید که هنوز هم تکمیل و تحویل آن ادامه دارد.

میرتاج‌الدینی با اشاره به هدفگذاری دولت و مجلس برای ساخت یک میلیون مسکن گفت: از آقای تیزمغز پرسیدم که چه میزان پول برای ساخت این تعداد (4 میلیون واحد مسکونی) نیاز است، ایشان گفتند حدود 5 هزار همت منابع مالی نیاز است یعنی دو و نیم برابر بودجه عمرانی کشور.

وی از موافقت دفتر معظم انقلاب با تأمین بخشی از منابع مالی ساخت پروژه‌های نهضت ملی مسکن از محل منابع صندوق توسعه ملی خبر داد و افزود: نیاز است تا روش‌های مدیریت منابع مالی در کشور مورد توجه قرار بگیرد. ضمن اینکه باید به سمت صنعتی‌سازی مسکن برای کاهش زمان ساخت حرکت کنیم.

رئیس فراکسیون راهبردی مجلس با مثبت ارزیابی کردن اعتبارزدایی از اسناد قولنامه‌ای و تأثیر آن در بازار مسکن اظهار کرد: نیاز است در بخش مسکن قوانین غیرضروری را حذف و قوانین پشتیبان را تقویت بکنیم. ضمن اینکه بایستی مسکن از بازار سوداگری خارج شود.

میرتاج‌الدینی با بیان اینکه 4 میلیون مسکن با انگیزه سرمایه‌گذاری ساخته شده که مردم توان خرید آن را ندارند گفت: در برنامه هفتم توسعه هدفگذاری شده تا دوره دسترسی به مسکن 12 ساله باشد که البته این عدد مقداری دست‌نیافتنی است. همچنین در برنامه هفتم سالانه 200 هزار واحد مسکن روستایی باید نوسازی و در بافت‌های فرسوده نیز صد هزار واحد ساخته شود.